مطالعه نوسانات بازارهای دارایی از مباحث اصلی بسیاری از تحقیقات در چند دهه گذشته بوده است. با توجه به اینکه ماهیت دارایی در ایران متفاوت با سایر کشورها بوده، لذا بازاری هم چون بازار سهام به عنوان یکی از گزینه های پیش روی سرمایه گذار در تشکیل ترکیب بهینه سبد دارایی شناخته می شود. هدف اصلی این تحقیق بررسی همگرایی بازده 15 بازار منتخب سهام (با ارزش ترین) ایران طی دوره زمانی 1394: 11-1388: 02 با استفاده از روش همگرایی ناهار-ایندر و بتا می باشد. از آنجا که سرمایه گذار به دنبال کسب سود بالا بوده لذا بازاری را برای سرمایه گذاری انتخاب خواهد نمود که بالاترین بازدهی را داشته باشد. روش ناهار-ایندر بر خلاف سایر روش های قبلی که به بررسی همگرایی در مقاطع مختلف می پرداختند؛ به صورت سری زمانی همگرایی بازارها را مورد بررسی قرار داده است. با افزایش سرمایه گذاری در بازار با بازدهی بالا در بلندمدت بازدهی بازار مذکور به سمت متوسط بازدهی ها حرکت خواهد نمود که از آن با نام همگرایی بازدهی یاد می شود. برآیند جهت های همگرایی در بازارهای سهام مورد بررسی به روش بتا، واگرایی در بازدهی بازارهای سهام را نتیجه می دهد. نتایج تحقیق نشان می دهد که بازدهی سهام بازارهای بانک ها و موسسات، شرکت های صنعتی، استخراج کانه فلزی، محصولات شیمیایی، فرآورده های نفتی و سیمان به سمت متوسط بازدهی ها همگرا می شوند. ضرایب این بازدهی های بازارهای همگرا در سطح یک درصد به لحاظ آماری معنی دار هستند. اما بازارهای سهام فلزات اساسی، مخابرات، خودرو و ساخت قطعات، خدمات فنی و مهندسی، محصولات دارویی، حمل و نقل، رایانه، انبوه سازی و محصولات غذایی به سمت متوسط بازدهی ها همگرا نشدند.

چکیده یکی از محورهای برنامه های توسعه اقتصادی در ایران، گرایش از برنامه ریزی بخشی به سمت برنامه ریزی منطقه ای است و هدف این گرایش، تخصیص منابع و فعالیت ها به هر نقطه بر مبنای استعدادها و ویژگی های خاص آن و کاهش شکاف رشد اقتصادی بین مناطق مختلف کشور است. بر این اساس، مطالعاتی در زمینه شناخت وضع موجود این مناطق، روند آن در آینده و شناسایی عوامل مؤثر در رشد اقتصادی هر منطقه می تواند برای برنامه ریزان اقتصادی و منطقه ای در تنظیم برنامه های توسعه اقتصادی سودمند باشد. هدف این مقاله بررسی اثرات سرریز فضایی شهرنشینی بر رشد اقتصادی استان های کشور و همچنین نقش شهرنشینی بر سرعت همگرایی استان هاست. برای این منظور، ابتدا همگرایی (بتا) رشد اقتصادی استان های ایران در طی سال های 2005 تا 2017 با استفاده از مدل پانل فضایی برآورد شده، سپس به نقش شهرنشینی در سرعت همگرایی استان ها پرداخته شده است. نتایج به دست آمده در این پژوهش، نشان می دهد با توجه به اینکه رشد اقتصادی استان های کشور دارای اثرات فضایی و مکانی بوده و رشد هر استان متأثر از استان های مجاور نیز است. ازاین رو همگرایی فضایی از نوع بتا بین استان های کشور تأیید می شود. همچنین شهرنشینی یکی از متغیرهای مؤثر بر رشد اقتصادی استان ها است و اثر فضایی آن به لحاظ آماری معنی دار بوده و باعث افزایش سرعت همگرایی اقتصادی استان ها می شود.

در این مطالعه، سعی شد با متدولوژی جدید سری زمانی، همگرایی درآمد سرانه بین کشورهای اسلامی مورد مطالعه قرار گیرد. نکته تمایز این مطالعه نسبت به مطالعات مشابه، این می باشد که در بررسی همگرایی، بیشتر از داده های مقطعی یا پانل دیتا استفاده می شود، ولی این مطالعه، از متدولوژی سری زمانی که توسط وگلسنگ (1998) پیشنهاد شده، استفاده می کند.نقطه قوت این روش، این است که نتایج برآوردی بسته به اینکه متغیرها انباشته از درجه صفر باشند یا انباشته از درجه یک، تغییر نکرده و در عین حال امکان وجود شکست ساختاری را نیز در نظر می گیرد.نتایج برآوردی، حاکی از وجود همگرایی بتا در اکثر کشورهای اسلامی به سمت مقدار متوسط درآمد سرانه این گروه از کشورها می باشد. در این میان، شواهد حاکی از وجود واگرایی در کشورهای کامرون، اندونزی، مالزی، نیجر، چاد و توگو می باشد، که این واگرایی برای کشورهای چاد و توگو قبل از شکست ساختاری و برای سایر کشورها بعد از شکست ساختاری اتفاق افتاده است.همچنین در این مطالعه، تاریخ شکست درآمد سرانه کشورهای اسلامی نیز تخمین زده شده و در مورد دلایل آن بحث شده است.

در این مقاله با استفاده از مدل رشد سولو وسوان به بررسی همگرایی GDP سرانه یازده کشور عضو اوپک در دوره 2004-1970 می پردازیم. برای این منظور سه نوع همگرایی‏، یعنی همگرایی درون کشوری، همگرایی بین کشوری و پراکندگی در GDP سرانه واقعی، مورد بررسی قرار می گیرد.نتایج تحقیق نشان می دهد که فرضیه همگرایی در درون کشورهای عضو اوپک مورد تایید قرار می گیرد. سرعت همگرایی در بین کشورهای عضو اوپک نیز 043/0 برآورد شده است، به این معنا که هر سال در حدود 4 درصد از شکاف موجود میان GDP سرانه واقعی این کشورها از بین می رود. همچنین بر پایه آزمون فرضیه همگرایی سیگما، پراکندگی GDP سرانه واقعی کشورهای عضو اوپک در طی زمان روند نزولی دارد.

آموزش عالی به عنوان موتور توسعه و رشد به دلیل مزایای آن برای افزایش تحقیقات، دانش و فناوری در کشور در نظر گرفته می شود. همچنین هزینه های آموزش به عنوان نماینده سرمایه انسانی و از جمله عوامل تعیین کننده نابرابری های منطقه ای می باشد. بهبود پویایی رشد در آینده و با توجه به نقش آموزش در این زمینه، موضوع سطوح تأمین مالی مناسب را بیشتر از گذشته مطرح کرده است. تجزیه و تحلیل همگرایی به معنی وجود تمایل به کاهش نابرابری هزینه ها در طول زمان به ازای هر دانشجو در سراسر کشور تفسیر می شود. لذا، این پژوهش با استفاده از رهیافت داده های پانلی به بررسی روند هزینه های هر دانشجو در مؤسسات آموزش عالی و به تفکیک دولتی و خصوصی در استان های ایران طی دوره زمانی 1397-1385 می پردازد. نتایج نشان داد که همگرایی بتای مطلق در سرانه هزینه های آموزشی استان های ایران وجود دارد. سرعت همگرایی در مخارج دولتی آموزش عالی بالاتر از مخارج خصوصی بوده ولی در هر دو حالت سرعت همگرایی بسیار پایین است. بدین معنی که وضعیت ناهماهنگی بین استان های ایران از نظر هزینه های خصوصی و دولتی بر آموزش عالی، در یک زمان و دوره معین، به مرور زمان کاهش می یابد و همه استان های نمونه به یک حالت ثابت همگرا می شوند ولی سرعت رسیدن مناطق فقیر به مناطق ثروتمند از نظر هزینه های آموزش، بسیار پایین تر است. همچنین بررسی پراکندگی هزینه های سرانه ی آموزشی هر استان حاکی از وجود همگرایی سیگما در مخارج دولتی آموزش در استان های ایران می باشد و همین امر در روند همگرایی کلی هزینه های سرانه آموزشی هر استان اثر گذار بوده است. بدین مفهوم که نابرابری در هزینه های عمومی آموزش عالی در استان های ایران با سرعت در حال کاهش است، اما این نابرابری در مورد هزینه های خصوصی آموزش عالی با سرعت بسیار کمتری در حال کاهش و بهبودی است

یکی از موضوعات مهم قابل طرح در مدل های رشد اقتصادی فرضیه همگرایی است. به این معنی که مناطق فقیر با نرخ رشد درآمد سرانه بالاتری نسبت به مناطق ثروتمند، تمایل به حرکت به سمت تعادل بلندمدت دارند. فرضیه همگرایی شامل دو نوع همگرایی بتا و سیگما است. پژوهش حاضر این فرضیه را برای استان های ایران در سال های 1379 تا 1386، بررسی می کند. نتایج به دست آمده وجود همگرایی بتا در بین استان های ایران را تایید می کند. اما، نتایج برای همگرایی سیگما نشان دهنده نبود این نوع همگرایی در بین استان های ایران است. به این معنی که پراکندگی درآمد سرانه در بین استان های ایران در این سال ها افزایش پیدا می کند.مهاجرت داخلی یکی از عواملی است که می تواند بر رشد اقتصادی استان ها و در نهایت، بر همگرایی بین آن ها اثرگذار باشد. بنابراین، در این تحقیق اثر مهاجرت بین استانی بر همگرایی درآمد سرانه بین آن ها نیز بررسی شده است. نتایج نشان می دهد خالص ورود مهاجرت رابطه مستقیم با رشد تولید سرانه استان ها دارد و با وارد کردن متغیر خالص ورود مهاجرت به معادله همگرایی، ضریب بتا افزایش پیدا می کند که نشان دهنده اثر منفی مهاجرت بر همگرایی در بین استان های ایران است. بنابراین، مهاجرت شکاف بین استان ها را افزایش می دهد.

مقدمه: سلول های بنیادی مزانشیمی (Mesenchymal stem cells یا MSCs)، سلول های بنیادی چند توانه ای هستند که تمایز آن ها به کندروسیت ها در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. پلاسمای غنی از پلاکت (Platelet-rich plasma یا PRP)، به دلیل غنی بودن از فاکتورهای رشد متعدد و عامل هایپراسمولاریتی، به دلیل نزدیک کردن محیط تمایزی به محیط اصلی کندروسیت ها، می تواند بر این تمایز مؤثر باشد. با توجه به ایجاد عامل نامطلوب هایپرتروفی و استخوانی شدن، پژوهش حاضر با هدف دستیابی به یک محیط بهینه ی تمایز غضروفی بر MSCs انسانی انجام شد. روش ها: MSCs بافت چربی انسانی استخراج و به رده ی سلولی غضروف تمایز داده شد. اثر محیط های پایه حاوی فاکتور رشد تغییر دهنده ی بتا (Transforming growth factor beta یا TGF-β )، PRP، هایپراسمولاریتی، محیط پایه + هایپراسمولاریتی و PRP + هایپراسمولاریتی بر تمایز غضروفی با استفاده از رنگ آمیزی های اختصاصی شامل Alcian blue، هماتوکسیلین ائوزین (Hematoxylin and Eosin یا H&E) و ایمونوسیتوشیمی کلاژن نوع 2 و 10 بررسی گردید. شاخص های بیوشیمیایی شامل فعالیت Alkaline phosphatase (ALP) و رسوب کلسیم و بررسی بیان ژن های Col2، Sox9، Smad2 و Aggrecan نیز با استفاده از روش Real-time polymerase chain reaction (RT-PCR) مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: MSCs بافت چربی انسانی با دارا بودن قدرت تمایز به رده ی سلولی چربی و استخوان، ویژگی های سلول های غضروفی را در همه ی گروه های تمایزی نشان داد. فعالیت ALP و میزان رسوب کلسیم در گروه تمایزی پایه + هایپراسمولاریتی نسبت به سایر گروه ها کمتر بود. نتیجه گیری: گروه تمایزی پایه + هایپراسمولاریتی می تواند محیط بهتری جهت تمایز غضروفی باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

رشد اقتصادی که از معیارهای مهم توسعه یافتگی کشورها محسوب می شود، از حیث ورود کشورها به مبادلات و مراودات اقتصادی جهانی و قدرت چانه زنی کشورها در عرصه تجارت جهانی اهمیت مضاعفی پیدا می کند. پژوهش حاضر تأثیر همگرایی رقابت پذیری پایدار بر همگرایی درآمد سرانه را در 50 کشور برتر تولیدکننده علم در بازه زمانی 2023-2014 و با استفاده از روش حداقل مربعات معمولی (OLS) بررسی می کند. بر اساس نتایج تخمین، بین همگرایی متغیرهای سرمایه طبیعی، سرمایه فکری، کارایی منابع، سرمایه اجتماعی، و همگرایی درآمد سرانه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. از طرفی از آنجا که دولت ها موظف به هدایت منابع به سمت تولید ثروت هستند، از یک سو می توانند منابع طبیعی تجدیدناپذیر را به تجدیدپذیر تبدیل نمایند تا به رشد و توسعه پایدار دست یابند و از سوی دیگر دولت ها با هدایت و ایجاد انگیزه برای سرمایه انسانی، موجب افزایش نوآوری و کاهش شکاف فناوری با کشورهای برتر حوزه رقابت پذیری پایدار می شوند. دو حالت تخمین انجام شده که در حالت اول اثر تعاملی حکمرانی با سرمایه طبیعی و در حالت دوم اثر تعاملی حکمرانی با سرمایه فکری در نظر گرفته شده است. در هر دو حالت اثرهای تعاملی، تأثیر مثبت و معناداری با همگرایی درآمد سرانه داشته اند. با توجه به اهمیت بالای رشد اقتصادی و درآمد سرانه توصیه می شود سیاست گذاران از کانال توسعه بازار عوامل جدید تولید، بستر مناسبی برای جذب سرمایه فکری در فعالیت های تولیدیایجاد نمایند. همچنین انتظار می رود حکمرانان از طریق افزایش امنیت معیشتی و رفاه مردم، پاسخگویی و مسئولیت پذیری و تلاش برای تحقق برابری فرصت ها موجب بهبودشاخص رقابت پذیری به ویژه سرمایه اجتماعی شده و رشد اقتصادی را تسهیل و تسریع بخشند.